Lodospady i skalne ściany Uløi są w większości jeszcze dziewicze. Obydwie główne doliny posiadają liczne lodospady. Dwa największe zgrupowania to górne piętro kotła Blåvannet oraz górne piętro Isvannet. Lodospady sięgają kilkudziesięciu metrów i stopnia WI6. Bariera skalna kotła Isvannet tworzy liczne możliwości dróg drytoolowych z wyjściem w kurtyny lodowe – wciąż czekające na swoich pogromców.

Poniżej kotłów znajdują się liczne ściany i ścianki treningowe – od kilkusetmetrowych żeber Saeteraksli po niewielkie uskoki idealne dla dróg DT. Z pewnością będziemy je stopniowo ubezpieczać.

Pierwsze przejście Lodospadu Isvannet

Lodospady nad Isvannet

Za sprawą ekipy Klubu Wysokogórskiego Warszawa wytyczone zostały pierwsze ścianowe drogi na wyspie. Padły: centralny filar Uløytinden („The Starless Spur” M6+, Chmieliński-Klimczak-Paszczak), pn ściana Skjelettinden („The Three Max”, M5+, Kulesza-Wolski) i grań Skjelettinden (III, Szycman-Warzywoda). Pierwszy lodospad został przebyty przez Pawła Karczmarczyka i Witka Dąbrowskiego w kwietniu 2015 i była to pierwsza w ogóle odnotowana na wyspie wspinaczka. Zobacz raport The Alpinist Magazine tutaj

Toimasz Klimczak na wyciągu M6+ drogi starless Spur

Tomasz Klimczak na wyciągu M6+ drogi Starless Spur

Uløya oferuje ściany 3 kotłów

Największe w kotle jeziora Isvannet – do 500m wysokości, kulminujące w szczycie Uløytinden 1116m. Największą formacja jest centralny filar z trudną kopułą szczytową, ok 550 m wysoki. Ścianę przecinają liczne kuluary, częściowo lodowe.

Kocioł Isvannet z Filarem Centralnym Uloytinden

Mniejsze, ale dużo stromsze i poważniejsze, wschodnie ściany w górnym piętrze kotła Blåvannet – ok. 300m wysokie, ale groźnie wyglądające. Prowadzą na szczyt Blåtinden 1142m.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Kocioł Blåvannet

Północne ściany Blåtinden spadające do kociołka z niewielkim jeziorem. Ok. 300m wysokie, ale mniej strome od wschodnich.

 

Kocioł Isvannet

toping_

Pod wierzchołkiem Blåtinden

blatinden_